[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
Muzeum Ikony w Supraślu dodano: 2007-04-23 12:34:43

 

MUZEUM IKONY W SUPRAŚLU:
Zespół projektowy:
Architektura:                                   mgr inż. arch. Janusz Kaczyński  
            
                                         mgr inż. arch. Barbara Miron-Kaczyńska
Konstrukcje:                                   mgr inż. Jan Krzysztof Grochowski
Koncepcja scenariusza wystawy:     mgr Andrzej Lechowski
Współpraca:                                   art. plast. Lech Nowacki                                           
                                                    
art. plast. Tatiana Misijuk 

                                                  
  mgr inż. arch. Janusz Kaczyński
Projekt i realizacja wystawy:
Autorzy:                                         art. plast. Lech Nowacki 
                                                    
art. plast. Tatiana Misijuk
Współpraca:                                   mgr inż. arch. Janusz Kaczyński
Koordynator ds.Inwestycji klasztoru: mgr inż. Aadam Musiuk

Roboty budowlano-konserwatorskie: Przedsiębiorstwo MIPA z Białegostoku 

  

Rewaloryzacja zabytkowego monasteru supraskiego prócz zabiegów czysto konserwatorskich przewiduje jego adaptację do potrzeb stawianych przez współczesne funkcje przewidziane do ulokowania w obiekcie. Obok funkcji klasztornych (zespoły cel mniszych, siedziba  archimandryty, zielarnia, refektarz, prosfornia itp.) znajdą tu miejsce szkoła pisania ikon, muzeum ikony, drukarnia, oraz zespół pomieszczeń Akademii Supraskiej (centrum konferencyjno-szkoleniowo-kulturowe) z Domem Pielgrzyma. Budynki klasztoru otaczają z trzech stron cerkiew Zwiastowania NMP. Ten najstarszy i najcenniejszy obiekt, został zniszczony w 1944 roku. Obecnie, po pełnej rekonstrukcji, bryła świątyni ponownie zajmuje swoje miejsce w kompozycji urbanistycznej i sylwecie tego cennego założenia sakralnego. Murowana cerkiew wzniesiono w latach 1503-1511. Jej forma architektoniczna jest przykładem przenikania estetyk na pograniczu kultur wyrosłych na dwóch różnych pniach religijnych - kościołów Wschodniego i Zachodniego. Wyniosła bryła łączy w sobie cechy gotyku, renesansu i stylu (uogólniając) bizantyjskiego. Było to możliwe, gdyż wówczas obszary dominacji kościołów katolickiego i prawosławnego nie  pokrywały się z granicami państwowymi, a w obrębie Pierwszej Rzeczypospolitej wyznania te wówczas gromadziły porównywalną liczbę wiernych. Cerkiew supraska wyróżnia się jednak spośród otaczających ją zabudowań monasteru, w których architekturze nie można się doszukać kontynuacji owej unikatowej, chociaż "hybrydowej" estetyki. Zabudowania klasztorne powstawały stopniowo, w wiekach XVI, XVII i XVIII. Pierwotny budynek klasztorny znajdował się prawdopodobnie w  północnym ryzalicie wschodniego skrzydła założenia, wchłonięty następnie przez  okazały obiekt Pałacu Archimandrytów. W późniejszych okresach powstały skrzydło południowe, dzwonnica i budynek w północno-zachodnim narożu, a w końcu cerkiew p.w. Św. Jana Teologa.  

Muzeum Ikony zostało ulokowane właśnie w tym ryzalicie stojącym na najstarszych zachowanych murach klasztoru - sklepionych komorach piwnicy na której pierwotnie wzniesiono drewnianą cerkiew i refektarz. W poziomie piwnic, w przestrzeniach mało wartościowych ulokowano zespół pomieszczeń wspomagających: sanitariaty i szatnię, w najstarszych „komorach” - mini-galerię i salkę klubową. Ekspozycja muzealna znajduje się na poziomach parteru i piętra. Na poddaszu znalazły miejsce pracownie, pomieszczenia administracyjne i salka edukacyjna.  

    

   

       

Jeszcze coś napiszę w wolnej chwili (ian)