[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
KONKURS NA OPRACOWANIE KONCEPCJI URBANISTYCZNO – ARCHITEKTONICZNEJ PWSIiP W ŁOMŻY * PRACA NAGRODZONA dodano: 2008-04-05 20:17:10

KONKURS NA OPRACOWANIE KONCEPCJI URBANISTYCZNO – ARCHITEKTONICZNEJ ZESPOŁU BUDYNKÓW INSTYTUTU TECHNOLOGII ŻYWNOŚCI PWSIP WRAZ Z ZAGOSPODAROWANIEM TERENU PRZY UL. POZNAŃSKIEJ W ŁOMŻY.  

Wiadomo już jak w niedalekiej przyszłości wyglądać będą budynki Instytutu Technologii Żywności realizowane w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej. 
19 marca 2008r. zebrał się Sąd Konkursowy pod przewodnictwem mgr inż. arch. Stanisława Łapińskiego – Piechoty (SARP Białystok) i dokonał rozstrzygnięcia konkursu. Formalnego zatwierdzenia wyników konkursu dokonał pan Rektor Uczelni - prof. Kazimierz Pieńkowski, który na zwołanej w dniu 20 marca konferencji prasowej wraz z Przewodniczącym Sądu Konkursowego poinformował o wynikach.

Sąd Konkursowy nie przyznał I nagrody. Przyznano nagrody II i III oraz dwa wyróżnienia.
II nagrodę i Zwycięzcą konkursu zostało Przedsiębiorstwo Wielobranżowe ARKON Jan Kabac z Białegostoku. Do tej pracowni architektonicznej zostanie wystosowane zaproszenie do udziału w  postępowaniu prowadzonym w trybie zamówienia z wolnej ręki  o udzielenie zamówienia publicznego polegającego na szczegółowym opracowaniu kompletnej dokumentacji projektowej planowanych budynków. 

III nagrodę otrzymała pracownia Inżynierowie i Doradcy Sp. z o.o. z Krakowa.
.
Wyróżnienia zdobyły: Autorskie Studio Architektury Sp. z o.o. ze Strzyżowa oraz AUKETTFITZROYROBINSON Sp. z o.o. z Warszawy. 

Uzasadniając swoją decyzję Sąd Konkursowy stwierdził, że złożone prace nie spełniły w pełni kryteriów dla uzyskania I nagrody, a nagrodzona II Nagrodą koncepcja wyróżniała się konsekwentnie zrealizowanym projektowo osiowym układem funkcjonalnym projektowanych budynków i otoczenia

W skład Sądu Konkursowego wchodzili:
mgr inż. arch. Stanisław Łapieński-Piechota (SARP Białystok - Przewodniczący,
mgr inż. arch. Ewa Rombalska (SARP Olsztyn) - Wiceprzewodniczący
mgr inż. arch. Waldemar Jasiewicz (SARP Białystok) 
mgr inż. arch. Marek Jankowski
mgr inż. arch. Alicja Mieszkowska 
mgr inż. Edward Bochenko
.

(INFORMACJA - PWSIiP w Łomży)

SKŁAD ZESPOŁU ZWYCIĘZKIEJ PRACY: 
arch. Jan Kabac
arch. Anna Babula
arch. Bartłomiej Dudziński
arch. Joanna Jarczewska
arch. Marcin Sodel 

IDEA.
Budynek Wyższej Uczelni to miejsce wymiany myśli, dialogu, właśnie ten dialog stał się myślą przewodnią projektu. Relacje miedzy studentami i pracownikami naukowymi, przepływ myśli i wiedzy oraz przenikanie się ich światów  ma swoje odzwierciedlenie w przenikaniu się budynku z naturą.          
Ideą projektu było stworzenie budynku otwartego, w tym celu zastosowano zabiegi, które umożliwiają stworzenie wielu miejsc spotkań
o zróżnicowanym charakterze, od otwartych przestrzeni kumulujących społeczność akademicką, do tych małych, kameralnych, zapewniających intymność, skupienie, tak niezbędne w przestrzeni edukacji. Projektowany budynek jest przestrzenią wielowątkową sprzyjającą relacjom między ludźmi, jak również relacjom człowiek– natura. 

 

ZAŁOŻENIA FUNKCJONALNO-  PRZESTRZENNE.
Główną oś budynku wyznacza  pasaż, spinający wszystkie sekwencje budynku, które  odzwierciedlają jego podział funkcjonalny. Rozbicie budynku na moduły, ma na celu stworzenie przestrzeni przyjaznej swą skalą  człowiekowi. Zabieg ten ma również na celu ułatwienie orientacji, a także identyfikację poszczególnych funkcji obiektu. Idei zhumanizowania ogromnej w swej skali Uczelni Wyższej, sprzyja stworzenie dziedzińców - przestrzeni półprywatnych.  Miejsca styku osi budynku z zielenią , są  również miejscem styku integracji studentów, przestrzeń ta jest elementem organizującym  życie studenckie. Te zielone enklawy są elementem charakterystycznym projektu, są one bowiem punktami różnego rodzaju aktywności akademickiej.  Transparentne przecięcia  między budynkami pozwalają na spacerowanie wewnętrznym  pasażem, nie tracąc kontaktu z przyrodą. Bryła kształtowana jest jako ramy , tak aby odcinać  się od ulicy, natomiast otwierać  się na dziedzińce.

 

ZAŁOŻENIA URBANISTYCZNE  I UKŁAD FUNKCJONALNY.           
Złożony  programowo obiekt  został ukształtowany na kanwie wewnętrznego i zewnętrznego ciągu pieszego, z których dostępne są wszystkie strefy  funkcjonalne. 
Przyjęto główny zjazd z ul. akademickiej, z której poprowadzono wewnętrzną drogę zapewniającą dogodny dojazd do zespołów parkingowych. Dodatkowo zaproponowano miejsca parkingowe w północnej części działki w linii pasa drogowego ulicy łączącej ul. Akademicką i ul Kraska.          
Ruch pieszy został zdefiniowany poprzez zaprojektowany pasaż, dodatkowo podkreślony linią ceglanej ściany. Ciąg ten pełni funkcje spacerowo reprezentacyjną spinająca  istniejący kompleks Uczelni z nowoprojektowanym.  
         
Główne wejście do budynku zlokalizowano w południowej części  budynku, od strony skrzyżowania ulic Poznańskiej i Akademickiej. W tej części działki zlokalizowano plac wejściowy, który pod  zawieszeniem przechodzi
w przestrzeń półprywatną dziedzińca od strony ul. Akademickiej. Dziedziniec ten stanowi przedpole wejścia do zespołu pomieszczeń analizy instrumentalnej.  Dodatkowe  wejście do strefy audytorium zlokalizowane jest w zachodniej części działki, prowadzi do niego ciąg pieszy.  Wejście to pozwala na autonomiczne funkcjonowanie audytorium.  W  tej części budynku  w pierwszym module znajduje się  również  wejście służbowe (wyjście ewakuacyjne).  Bryła podzielona jest na sekwencje, które wyposażone sąw oddzielne wejścia, pozwala to na współistnienie i współdziałanie różnych przestrzeni zarówno dydaktycznych jak i laboratoryjnych.  Ponadto w drugim module znajduje się wejście służbowe obsługujące zaplecze gastronomiczne i zaplecze handlowe. Do wejścia tego prowadzi droga techniczna od ul. Kraska. Wejście  do budynku hali laboratoryjno – technicznej, zlokalizowane jest od strony wschodniej (z dziedzińca wejściowego północnego). Od strony północnej zlokalizowano podjazd  gospodarczy hali i zjazd do części technicznej.           
Obiekt zaprojektowany jako dostępny dla osób niepełnosprawnych.  Parkingi dla niepełnosprawnych zlokalizowane są w pobliżu wejścia głównego.
 

FORMA ARCHITEKTONICZNA I ROZWIĄZANIA KONSTRUKCYJNO- MATERIAŁOWE.            Zasadą kształtowania formy architektonicznej są dwa języki nakładające się na siebie, które określone są  przez dwa przeciwstawne materiały, lekki(szkło) i ciężki (beton).  Ściany  „lekkie” , szklone będą szkłem barwnym, w odcieniach zieleni i żółci. Dzięki grze światła i koloru uzyskamy, delikatnąi pogodną przestrzeń wewnętrzną. Ściany pełne wykonane będą z betonu architektonicznego, których statykę łamie wprowadzona dynamika otworów okiennych. Posadzki w budynkach zaprojektowane jako żywiczne, antypoślizgowe w różnych kolorach. Układ konstrukcyjny budynku– słupowo płytowy.
(ian)