[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
Wyróżnienie w konkursie Horizontal Farm – New Delhi dodano: 2012-12-11 18:49:12

 

Grupa studentów Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej zdobyła wyróżnienie specjalne w międzynarodowym konkursie architektoniczno-urbanistycznym „Horizontal Farm – New Delhi”.

 

 

 

Nazwa konkursu:    Horizontal Farm – New Delhi

Organizator:           AWR Competitions

Cel konkursu:  Farma Horyzontalna w New Delhi ma wskazać alternatywne rozwiązania architektoniczno-urbanistyczne przestrzeni zamieszkiwanej przez człowieka, które z jednej stronny respektowałyby kulturę i tradycję społeczności zamieszkujących Indie, a jednocześnie oferowałyby poprawę warunków życia mieszkańców slumsów.

Jury:                        Arch. Manit Rastogi - Morphogenesis - Przewodniczący – Indie

Arch. Gurjit Singh Matharoo  -  Matharoo Associates – Indie

Arch. Vikas Pawar – Indie

Arch. Sangeet Sharma - Indie

Arch. Gaia Rengo – Włochy

 

Więcej informacji i pozostałe nagrodzone prace:

http://www.awrcompetitions.com/competition/12/hof-horizontal-farm-new-delhi#!prettyPhoto

 

Skład zespołu wyróżnionego (w kolejności alfabetycznej):

inż. arch. Łukasz Brzozowski

inż. arch. Barbara Grzywa

inż. arch. Mateusz Klepadło

inż. arch. Katarzyna Kuczyńska

inż. arch. Weronika Salach

Opis autorski:

W celu gloryfikacji człowieka jako istoty nadrzędnej proponujemy wyniesienie funkcji mieszkaniowej ponad agriculturalną. Chcemy to osiągnąć poprzez stworzenie szkieletowej koleby, na której osadzamy jednostki sąsiedzkie skomponowane z modularnych mieszkań. W ten sposób pozyskujemy powierzchnię całej działki na pola uprawne, sady i przestrzenie rekreacyjne jak place zabaw, czy miejsce spotkań. Umieszczamy te funkcje w delikatnej niecce tarasowej, kształtem przypominającej odbicie lustrzane koleby z mieszkaniówką. Takie ukształtowanie przestrzeni pozwala na stworzenie optymalnych warunków klimatycznych i funkcjonalnych zarówno dla ludzi jak i roślin. Dopełnieniem założenia są pasaże targowe wzdłuż dłuższych krawędzi działki oraz centrum recyklingu bezpośrednio pod targami.

    Oddzielenie przestrzeni prywatnej (koleba z mieszkaniówką) od przestrzeni półprywatnej (pola uprawne z sadami) oraz przestrzeni publicznej (targi) jest naszą odpowiedzią na chaotyczną strukturę sąsiednich slumsów, gdzie ludzie mieszkając w przestrzeni publicznej jaką jest ulica, na próżno próbują sobie stworzyć namiastkę prywatności. Uważamy, że zaproponowanie im czegoś własnego, za co będą odpowiedzialni indywidualnie i co będą mogli utrzymać dzięki pracy na farmie, w centrum recyklingu czy na targu, jest adekwatną odpowiedzią na biedę fizyczną i społeczną.

    Mieszkania, które proponujemy, respektują tradycyjny model rodziny trój pokoleniowej (dziadkowie, rodzice, dzieci). Dają one możliwość mieszkania całej rodziny w jednym unicie mieszkaniowym, gdzie każde piętro odpowiada jednej generacji. Mieszkania są modularne, złożone z trzech segmentów o powtarzalnej objętości, które mogę funkcjonować zarówno jako jedno mieszkanie wielopoziomowe, jak i każdy poziom jako mieszkanie samodzielne. Takie rozwiązanie jest możliwe dzięki mobilności każdego segmentu oraz dzięki doprowadzeniu wody do każdego z nich. Stwarza to możliwość naturalnego rozwoju mieszkania równolegle z rozwojem rodziny w czasie. Kiedy dzieci są małe, segmenty rodziców (a często też dziadków) i dzieci są całkowicie zintegrowane ze sobą (aby wejść do jednego, trzeba przejść przez inny). Kiedy dzieci chcą się usamodzielnić i zakładają własną nową rodzinę, nie muszą od razu na starcie wyprowadzać się, aby uzyskać większą prywatność i intymność. Mogą zaadoptować wejście do segmentu bezpośrednio z zewnątrz, a nie przez segment rodziców. Jeżeli wszystkie dzieci opuszczają dom rodzinny ich segment zostaje odczepiony i wędruje do centrum recyklingu, aby przestrzeń rozumiana jako zasób wyczerpalny (użyj: limited resource) nie pozostawała niewykorzystywana ale była wciąż aktualizowana.

       Zależało nam aby całe założenie architektoniczne funkcjonowało w sposób wydajny ekonomicznie i ekologicznie. Nie bez powodu nasze uprawy są przestrzenią o wspólnej powierzchni bez zbędnych podziałów. Ułatwia to uprawę i pozwala w większym stopniu wykorzystać przestrzeń, która nie jest marnowana na ogrodzenia, a co za tym idzie dojścia i dojazdy. Uprawy mają zapewnioną odpowiednią ilość światła, które wpada do środka wnętrza urbanistycznego poprzez niewypełnione unitami mieszkalnymi oczka siatki. Kładki prowadzące do poszczególnych jednostek sąsiedzkich są wykonane z transparentnego tworzywa, więc nie zacieniają farmy. Cyrkulacja powietrza również jest atutem naszego projektu. Przestrzeń jest przewietrzana wzdłuż działki, co jest ważne dla odpowiednich warunków klimatycznych  i jest dodatkowo wykorzystane do pozyskiwania energii elektrycznej dzięki rozwieszonym nad polami turbinom wiatrowym. Istotnym elementem jest gospodarka wodna. Wykorzystując czas monsunów (monsoonal period) można zgromadzić zapasy wody na suchy okres. Proponujemy umieszczenie na każdym dachu budynku mieszkalnego zbiornika na wodę na potrzeby poszczególnych domów. Jeśli chodzi o zapasy do nawadniania farmy, dobrym sposobem jest umieszczenie rur na wodę ukrytych w szkielecie koleby (warto tu wspomnieć że inne przewody również poprowadzone byłyby tą drogą) i wykończenie górnej powierzchni struktury z materiału przepuszczającego wodę, by ta mogła przesiąkać mikro kanalikami do rur, a  stamtąd do podziemnych zbiorników rezerwowych. Podobnym sposobem zapewniamy zabezpieczenie farmy przed zagrożeniem powodzią w porze monsunowej. W najniższym tarasie umieszczamy odpływy otwierane podczas długotrwałych ulewnych deszczy.

       Jeśli chodzi o ekonomiczną efektywność założenia, to jej podstawami są lokalne miejsca pracy. Potrzebni są ludzie uprawiający owoce, warzywa, zioła  zboża, następnie sprzedawcy tych produktów na miejscowym targu oraz pracownicy centrum recyklingu. Dla podniesienia kwalifikacji pracowników są dostępne warsztaty. Znajduje się tu też laboratorium zajmujące się badaniem roślin (ich potrzeb i możliwości zapewniania im coraz lepszych warunków dla efektywności owocowania),  które przekazuje bezpośrednio ogrodnikom zalecenia do ewentualnych zmian, terminów i rodzajów nawożenia i tym podobnych.

       Ważnym czynnikiem zrównoważonego (sustainability) funkcjonowania kompleksu jest praca centrum recyklingu. Jest one pomyślane w formie ciągu technologicznego rozplanowanego linearnie wzdłuż działki, tak by wprowadzając z jednej strony wstępnie posegregowane odpady z drugiej wychodził nam gotowy produkt, którym byłaby płyta ze sprasowanych śmieci. Płyta jko gotowy materiał budowlany, wypełniający szkieletową ścianę unitu mieszkaniowego byłby jedynie  usztywnieniem ściany, wykończonym drewnem, jako materiałem dobrze wpływającym na mikroklimat mieszkania.

       Podsumowując, koncepcja farmy jako głównego elementu warunkującego zaistnienie kompleksu podkreśla hortykularny charakter idei (horticultural character). Uprawa roślin organizuje wokół siebie funkcjonowanie ekonomii, nauki oraz technologi. Obecność farmy daje możliwość stabilizacji ważnych aspektów społecznych, takich jak funkcjonowanie rodziny, relacje sąsiedzkie oraz odpowiedzialność za swoją własność oraz własność społeczną. Wszystko to zostało włączone w uprawę roślin na potrzebę człowieka.

 

 

 

 

 

 

Wyróżniony zespół (kolejność alfabetyczna):  

inż. arch. Łukasz  Brzozowski  Wiek: 23l. Architektura to nie tylko forma, którą podziwiają potencjalni odbiorcy. Architektura jest sztuką, która powinna nieść za sobą przesłanie, symbole, alegorie. Powinna przyciągać wzrok, lecz również pozwalać na głębsze rozważania. Bo forma to nie wszystko!Aktywny uczestnik wypraw architektonicznych w poszukiwaniu najlepszych, europejskich wzorców architektury. Jeden z współzałożycieli grupy „Creatura”. Podziwiam Bjarke Ingels Group – za niekonwencjonalne podejście do projektowania. Za znakomite przedstawienie wizualne swoich propozycji, oraz za niekwestionowany sukces na arenie międzynarodowej tak młodego biura.

inż. arch. Barbara Grzywa  Wiek: 23 l. "Czyś nie zauważył przechadzając się po mieście, że pośród domów jedne są nieme, inne mówią, a jeszcze inne, najrzadsze, śpiewają?" Paul Valéry. Fascynatka architektury, która „śpiewa” i w której nadrzędnym celem jest Człowiek. Swoje wykształcenie architektoniczne odbiera nie tylko na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej, ale także podczas licznych podróży po świecie i bezpośredniego odczuwania obiektów wielkiej i małej architektury.Interesują ją szczególnie wzajemne relacje i związki architektury z socjologią, filozofią i kulturą. 

inż. arch. Mateusz Klepadło  Wiek:  23 l. Jego głównym zainteresowaniem jest rozwój architektury współczesnej oraz wciąż nieokreślona architektura przyszłości. Oprócz architektury zajmuje się również grafiką i rysunkiem cyfrowym. Jeden ze współzałożycieli grupy "Creatura".

inż. arch. Katarzyna Kuczyńska  Wiek: 23l. Wszystkie procesy tworzenia i inwencji są połączone przez człowieka potrzebą wyrażenia czegoś. Architektura jest również takim procesem, ale dla mnie jest to także dialog między architektem, klientem, konsultantem, wykonawcą i użytkownikiem końcowym, co sprawia, że ​​architektura staje się jeszcze ciekawsza. Oprócz architektury uwielbiam śpiew, podróże (także autostopem), gotowanie eksperymentalne i salsę kubańską. Ulubieni architekci: David Chipperfield oraz Rem Koolhaas- za syntezę koncepcji, piękna i integracji funkcjonalnej.

inż. arch. Weronika Eliza Salach  Wiek: 23 l. Zainteresowania związane z architekturą: Rozwiązania architektoniczne i urbanistyczne wychodzące naprzeciw problemom socjalnym. Architektura, która ma być odbierana wszystkimi ludzkimi  zmysłami. Hobby: taniec, podróże 

 Wszystkie materiały dostarczone zostały przez wyróżniony zespół