[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
Młodzi projektanci: arch. Ireneusz Maksymiuk dodano: 2012-12-16 09:51:43

Konkurs na koncepcję architektoniczno-techniczną zwodzonej kładki pieszej przez rzekę Motławę na wyspę Ołowiankę.

 II nagroda

 Autor: arch. Ireneusz Maksymiuk

 

Opis autorski:

1  Główne założenia ideowe: architektoniczne

Główną ideą projektową było stworzenie lekkiej, dynamicznej, nowoczesnej konstrukcji o możliwie niewielkim wpływie na panoramę miasta. Łukowy kształt mostu, oraz jego profil składający się z kilku płaszczyzn przenikających się pod rożnym kątem, powinien budzić skojarzenia z architekturą gotyku, charakterystyczną dla miasta Gdańska. Kształt przęseł, z wyraźnymi liniami złamań, był inspirowany sklepieniem kryształowym występującym w nawach głównych Bazyliki WNMP. Takie rozwiązania powodują, że projekt jest silnie związany z kontekstem miejsca. Mimo nowoczesnej formy w subtelny sposób odnosi się do historii miasta i stanowi jej kontynuację.

Płaszczyzny przęsła zostały wykonane pod rożnymi kątami, aby optycznie zmniejszyć efekt grubości przęsła.  Wykończenie zewnętrzne przęseł zostało zaprojektowane z blachy nierdzewnej, polerowanej na lustro, o grubości 0,6mm lub grubszej. Jest to materiał trwały, bardzo dobrze znosi zewnętrzne warunki atmosferyczne, a jednocześnie zapewnia estetyczny i nowoczesny wygląd.  Zastosowanie blachy polerowanej jako głównego elementu wykończenia dodatkowo spowoduje, że w części górnej przęsła będzie się odbijać niebo, w dolnej zaś tafla wody. Balustrada będzie wykonana ze szkła bezbarwnego i zapewni widoczność „na wylot”. Takie dobranie materiałów ma sprawić wrażenie transparentności, lekkości, wtopienia w panoramę miasta.

2. Rozwiązania konstrukcyjne

Zaproponowano konstrukcję stalową przęseł (profile skrzynkowe). Przęsła powinny być wykonane w całości jako prefabrykowane i dostarczone na miejsce budowy np. drogą wodną. Przęsła opierają się na mechanizmach obrotowych, a te z kolei na dwóch filarach żelbetowych, posadowionych w korycie rzeki. Filary należy wykonać na miejscu, w obudowie ze ścianek szczelnych, usuniętych po zakończeniu budowy.

Konstrukcja kładki opiera się na trzech punktach, tj: dwóch podporach w korycie rzeki oraz ryglu łączącym przęsła w pozycji zamkniętej. Kładka nie opiera się na żadnym z nadbrzeży. Niewielkie nasypy, tworzące rampy przy zejściach z kładki, umożliwiają utworzenie połączeń z lądem. Nie ma konieczności naruszania konstrukcji nadbrzeży przy ich wykonaniu. Wymaga to jedynie niewielkich korekt terenu i posadzek (ok. +20cm po stronie wyspy Ołowianki i ok. +50cm po stronie Starego Miasta).

3.  Mechanizmy zwodzenia mostu

W projekcie zastosowano mechanizm obrotowy z dwoma przęsłami obracanymi, osadzonymi na podporach, umieszczonych w korycie rzeki. Ze względu na niesymetryczny układ przęseł, każde z nich posiada przeciwwagę, w częściach umieszczonych pomiędzy podporami a nadbrzeżem. Przęsła są osadzone na mechanizmie obrotowym, składającym się z łożyska głównego, okręgu o promieniu ok. 4m oraz rdzenia łączącego przęsło z podporą żelbetową.  Proponuje się łożysko bezobsługowe, uszczelnione wewnętrznie i umieszczone w szczelnym korpusie. Mechanizm jest zasilany przez napęd elektryczny główny oraz awaryjny, sterowany z budynku obsługi. 

W pozycji zamkniętej oba przęsła są dodatkowo połączone ze sobą, za pomocą rygla hydraulicznego. Stworzy to wraz z podporami zamknięty, stabilny układ konstrukcyjny. Most nie przenosi żadnych obciążeń konstrukcyjnych na nadbrzeża, a jedynie jest nad nie nadwieszony w niewielkim zakresie.   Nadwieszenie nie powoduje zmian w konstrukcji nadbrzeża, gdyż znajduje się powyżej jego poziomu. W celu pokonania różnicy w rzędnych mostu i nadbrzeża zaprojektowano niewielkie rampy. Nadwieszenie mostu powoduje, że nie ma potrzeby dodatkowego podnoszenia przęsła mostu przed obrotem.

Mechanizm obrotowy charakteryzuje się prostotą w porównaniu do innych sposobów zwodzenia mostu (podnoszone, przesuwne, opuszczane). Dodatkowo most w pozycji otwartej będzie miał taki sam niewielki wpływ na panoramę miasta, jak w pozycji zamkniętej.  

 

 

 

 

 

Konkurs architektoniczny na opracowanie Gminnego Zespołu Szkół w Kazimierzu Dolnym

   III nagroda

   Autor: arch. Ireneusz Maksymiuk

       

Opis autorski:

1.  Główne założenia urbanistyczne, krajobrazowe, kompozycyjne.

-  Utworzenie pierzei wzdłuż ul. Góra Kwaskowa i ul. Lubelskiej, oraz rozbicie bryły na mozliwie niewielkie i niskie kubatury. Utworzona pierzeja dodatkowo stanowi izolację od terenów zielonych i rekreacyjnych, które umieszczono wewnątrz zespołu.

-  Ze względu na program użytkowy, nie da się uniknąć powstania obiektów kubaturowych. Ze względu na potrzebę doświetlenia większości pomieszczeń światłem dziennym, oraz czynnik ekonomiczny, unikano zagłębiania w terenie o więcej niż jedną kondygnację. Kompozycja brył wykorzystuje spadek terenu wzdłuż doliny rzeki Grodarz, lokalizując obiekty najwyższe, w miejscach położonych najniżej.

- Otwarcie terenów zielonych na dolinę rzeki Grodarz, poprzez odpowiednie ukształotwanie boisk szkolnych oraz wprowadzenie tarasów zielonych na dachach, od strony doliny rzeki.

-  Nawiązanie do lokalnej architektury poprzez wykorzystanie wapienia murowanego jako głównego materiału elewacyjnego. Wapień jest uzupełniony elementami szklanymi, neutralnymi w odbiorze. 

-  Forma architektoniczna była inspirowana ruinami zamku w Kazimierzu Dolnym oraz naturalnymi formami wapiennymi występującymi lokalnie. Przyjęte formy powodują, że projekt jest mocno związany z kontekstem miejsca. Dodatkowo przedstawienie szkoły jako rozrzeźbionych “ruin zamku” może podnieść atrakcyjność budynku w oczach dzieci, ponieważ odnosi się do fantazji i zabaw dziecięcych. 

- Maksymalne wyeksponowanie zachowanych elementów zabytkowych tj: kaplicy, attyki starej szkoły, oraz budynku młyna, poprzez wprowadzenie placów i osi widokowych akcentujących w/w elementy. Należy dodać, że decyzje o wyburzeniu skrzydeł szkoły istniejącej oraz willi Promień, zostały podjęte ze względu na duży spadek jakości projektu w przypadku próby ich adaptacji.

2.  Układ komunikacyjny, obsługa terenu, miejsca parkingowe.

Układ komunikacyjny pozostaje bez zmian. Zachowano istniejące wjazdy na teren starej działki. Zaprojektowano dodatkowe miejsca parkingowe wzdłuż ulicy Góra Kwaskowa ( zgodnie z zaleceniami ) oraz wprowadzono zatokę parkingową, przy ul. Lubelskiej wzdłuż działki połączonej. Zatoka w czasie godzin lekcyjnych będzie wykorzystywana jako zatoka dla autobusów szkolnych oraz rodziców dowożących dzieci do szkoły.

Komunikacja pomiędzy nową działką, a działką połączoną odbywać się będzie poprzez kładkę nad rzeką Grodarz, łączącą projektowany w planie miejscowym ciąg pieszy i plac przedwejściowy pomiędzy młynem, centrum sportu a gimnazjum. Możliwe jest większe odsłonięcie koryta rzeki, kosztem placu, niż to zaproponowane w projekcie. Decyzja do podjęcia w dalszym etapie prac projektowych, m.in. na podstawie badań gruntowych, poziomu wód gruntowych i rocznych wahań stanu wody.

3.  Powiązania z terenami sąsiednimi.

Celem projektu było włączenie kompleksu szkolnego w tkankę miasta, przy małej ilości wejść na teren działki, a tym samym łatwe grodzenie terenu w razie potrzeby. Głównym elementem zespołu jest plac na skrzyżowaniu ulic Nadbrzezna, Góra Kwaskowa, Lubelska, „zapraszający” na teren szkoły, i otwierający się na dolinę rz. Grodarz. W tym miejscu skupiają się główne kierunki piesze i kołowe z terenów sąsiednich. Przyjęte rozwiązanie pozwala na ich kontynuację w głąb działki, wzdłuż doliny rzeki. Bieżnia może być wykorzystana jako ciąg pieszy, a tym samym ożywić teren, nawet w przypadku opóźnień w realizacji ciągu pieszego po drugiej stronie rzeki, uwzględnionego w planie miejscowym.

Od wschodniej strony nowej działki wprowadzono dodatkowe przejście piesze, łączące bieżnię (ciąg pieszy) z ul. Góra Kwaskowa. Pozwala to na utworzenie pełnego układu funkcjonalnego. Dodatkowym elementem może być kładka łącząca teren działki z projektowanym ciągiem pieszym, wzdłuż wschodniej granicy działki szkolnej. Taki układ stworzy szereg ciekawych powiązań spacerowych i rekreacyjnych skupionych wokół rzeki.

4.  Aranżacja miejsca pamięci przy dawnym cmentarzu żydowskim.

Największy problem przy aranżacji miejsca pamięci stanowi przenikanie się dwóch przestrzeni o skrajnie różnej funkcji. Boisko szkolne czyli miejsce hałaśliwe i radosne, oraz miejsce pamięci , jako miejsce wyciszenia i kontemplacji. Dodatkowo, po wykonaniu pomnika, nalezy zakładać, że miejsce nabierze większej rangi w skali miasta. Może tu się pojawić więcej odwiedzających osób, a być może również odbywać uroczystości upamiętniające, rocznicowe itd. To wszystko powoduje, że podjęto decyzje o całkowitym oddzieleniu miejsca pamięci od boiska (ok. 15m2 powierzchni działki będzie dostępne jedynie od ulicy).

Na terenie obejmującym projektowany pomnik, znajduje się fragment muru z fragmentami tablic nagrobnych. Zaleca się przeniesienie w to miejsce również fragmentów tablic z pozostałych części muru. Głównym elementem pomnika jest tablica pamiątkowa, w formie płyty nagrobnej. Murki kamienne wiążą pomnik kompozycyjnie z przestrzenią ogólnodostępną i projektowanym zespołem szkolnym.

5.  Środowiskowe elementy zespołu.

Zależało nam na utworzeniu wspólnej przestrzeni atrakcyjnej zarówno dla użytkowników zespołu, jak i dla funkcji środowiskowych. Teren otwiera się na dolinę rzeki Grodarz i jest przedłużeniem głównych ciągów spacerowych z obszarów zewnętrznych. Bieżnia może być wykorzystywana jako okazjonalne przejście spacerowe wzdłuż rzeki. Boisko trawiaste może pełnić różne funkcje. Poza sportową, w połączeniu z placem przed młynem, można tu organizować np. festyny, wystawy terenowe, lodowisko zimą itd. 

 

       

      

 

     

 

      

     

 

      

 

      

Wcześniej prezentowaliśmy pracę, która zdobyła I nagrodę w konkursie na Centrum Kultury w Bielsku Podlaskim.  

http://www.sarp-bialystok.org/index.php?secId=3&presentation=48

Arch. Ireneusz Maksymiuk - Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej. Ukończył studia w 2004 roku - praca dyplomowa: „Projekt centrum kultury w Suwałkach”, promotor: dr inż. arch. Adam Jakimowicz.

Posiada ponad ośmioletnie doświadczenie w projektowaniu architektonicznym zdobyte w renomowanych pracowniach krajowych i zagranicznych. Uprawnienia projektowe w specjalności architektonicznej bez ograniczeń.

Od 2009 roku prowadzi własną pracownię projektową AIM Ireneusz Maksymiuk.  http://www.ireneuszmaksymiuk.pl

 

 

Lista nagród i wyróżnień zdobytych w otwartych, ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach architektonicznych:

2012 XI                    II nagroda w międzynarodowym konkursie na projekt zwodzonej kładki pieszej  nad rzeką Motławą w Gdańsku.

2012 V                    III nagroda w konkursie na Gminny Zespół Szkół w Kazimierzu Dolnym

2010 XII                   I nagroda w konkursie na rozbudowę budynku BDK w Bielsku Podlaskim (realizacja 2013-2015 )

2010 XII                   Wyróżnienie równorzędne w konkursie na Plac M. Konopnickiej w Suwałkach. ( projekt, po konsultacjach społecznych, wybrany do realizacji)

2010 XI                    III nagroda w konkursie na Zadaszenie dziedzińca zamku Sułkowskich w  Bielsku-Białej

2010 VII                   Wyróżnienie I stopnia w konkursie na Bulwary rzeki Białej w Białymstoku

2010 I                      II nagroda w konkursie na projekt zagospodarowania Placu Dmowskiego w Białymstoku. ( jako członek zespołu konkursowego )

2008 XII                   III nagroda w konkursie na projekt kampusu Uniwersytetu w Białymstoku ( jako członek zespołu  

2004 I                      I nagroda w konkursie na projekt Wielofunkcyjnego Centrum Kultury Rozrywki i Handlu  w  Suwałkach (jako członek zespołu konkursowego)

2003 XII                   I nagroda w międzynarodowym konkursie FEIDAD  na najlepszą animację, opisującą przestrzeń architektoniczną.