[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
NAGRODA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU - NOWA MYŚL W ARCHITEKTURZE dodano: 2013-02-25 19:16:06

"Sanatorium w Supraślu"

Autorka: mgr inż. arch. Monika Gajewska

Promotor: mgr inż. arch. Jan Kabac

 

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA IDEOWE

Głównym założeniem projektu jest stworzenie miejsca w którym kuracjusze będą mogli spędzić swój wolny czas regenerując siły dzięki zabiegom leczniczym i wypoczynkowi.

W miejscu tym człowiek będzie mógł mieć bezpośredni kontakt z naturą, która według badań jest istotną częścią procesu uzdrawiania. Sanatorium przeznaczone będzie nie tylko dla osób starszych. Znajdą się tutaj także atrakcje dla ludzi w średnim wieku i dzieci.

Powstanie sanatorium jest konieczne dla rewitalizacji i podniesienia wizerunku miasta oraz jego okolic. Obecnie w okolicy Białegostoku brakuje takiego miejsca.

 

LOKALIZACJA

W wyniku analizy mapy ze Statusu Uzdrowiska Supraśl i terenów przeznaczonych pod obiekty uzdrowiskowe wybrano lokalizację znajdującą się obok istniejącego już „Ośrodka Wypoczynkowego Puszcza”. Wybrany teren oddalony jest od centrum miasta. Działka charakteryzuje się dużym spadkiem terenu około 13 m. Obszar wypełniony jest różnorodną, dziką roślinnością.

 

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA URBANISTYCZNE

Supraśl potrzebuje przemyślanej bazy uzdrowiskowej – „Strefy Zdrowia” dlatego powstał plan kompleksu polegający na umieszczeniu obiektu przyrodoleczniczego centralnie, a wokół niego obiektów pensjonatowych. Przestrzenie między budynkami wypełnione będą zielenią, gdzie będzie można się zrelaksować i wypocząć po zabiegach.

Kompleks będzie zawierał szeroką ofertę atrakcji w jednym miejscu. Obiekty pensjonatowe będą zróżnicowane pod względem, komfortu, usług i wyposażenia.

Projektowany obiekt będzie jednym z planowanych obiektów pensjonatowych.

Powstanie kompleksu niesie za sobą wiele korzyści - przyczyni się do poprawy życia mieszkańców i umożliwi konkurowanie uzdrowiska Supraśl z innymi uzdrowiskami.

 

ROZWIĄZANIA FUNKCJONALNE I ARCHITEKTONICZNE

Projektowane sanatorium składa się z dwóch części funkcjonalnych tworzących jedną spójną całość – części mieszkalnej i części obsługującej część mieszkalną, zwanej korpusem głównym.

Korpus główny zawiera funkcje żywieniową, podstawowego leczenia, rekreacyjno – sportową i techniczno – gospodarczą. Został podzielony na zwarte bloki funkcjonalne.

Korpus główny tworzy zwartą dynamiczną bryłę węższą w strefie wejściowej i rozszerzającą się na dolinę rzeczną. Od strony doliny rzecznej zastosowano na całości duże przeszklenie dzięki czemu przyroda „wchodzi” do wnętrza budynku. Przyrodę można oglądać przebywając w sali konsumpcyjnej, siłowni, sali ćwiczeń, basenie i ogrodzie zimowym. Z dwóch ścian bocznych wychodzą „pasy” części mieszkalnej. Budynek posiada układ tarasowy i składa się z czterech kondygnacji z których jedna jest nadziemna, a trzy zostały częściowo wkopane w ziemię.

Część mieszkalna w odróżnieniu od korpusu głównego jest rozdrobniona i składa się z domków rozkładających się horyzontalnie na zboczu. Linie ułożenia budynków mieszkalnych wynikają z ukształtowania terenu. Domki podobnie jak korpus główny tworzą układ tarasowy i posiadają zielone dachy dzięki czemu „wtapiają się” w teren. Budynki z jednej strony wkopane są w ziemię, a od strony doliny rzecznej posiadają przeszklenia na całej wysokości kondygnacji. Każdy z pokoi posiada wyjście na zielony dach. Wyjścia na zewnątrz zostały przysłonięte drewnianymi elementami nawiązującymi barwą, materiałem, i układem do dużej ilości dzikich drzew znajdujących się w bliskim otoczeniu obiektu.

W elewacjach obiektu zastosowano drewno, biały tynk i szkło. Materiały te nawiązują do charakterystycznych dla Supraśla domów tkaczy.

Obiekt mimo dużego rozmiaru dzięki formie i materiałom zastosowanych w elewacjach tworzy wrażenie zespalania się  z naturalną istniejącą zielenią. Od strony miasta widoczna jest jedynie część wejściowa, która zachowuje kubaturę lokalnej zabudowy.

Zagospodarowanie terenu zostało wyraźnie podzielone na część publiczną i prywatną. Część ogólno dostępna usytuowana jest od strony drogi dojazdowej. Cześć rekreacyjna przeznaczona tylko dla kuracjuszy zwrócona została w kierunku rzeki.

Wielkość obiektu wynika z wymaganej ilości przyszłych gości zapewniającej opłacalność działania sanatorium. Pojemność miejsc noclegowych może być regulowana w zależności od potrzeb. Maksymalna ilość osób mogących się jednocześnie zatrzymać w projektowanym sanatorium szacowana do 135 kuracjuszy.