[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
NOMINACJA DO DOROCZNEJ NAGRODY SARP IM. ZBYSZKA ZAWISTOWSKIEGO – DYPLOM ROKU dodano: 2013-03-08 17:27:54

"Ośrodek badawczo-edukacyjny Narwiańskiego Parku Narodowego"

Autorka: mgr inż. arch. Karol Grodzki

Promotor: dr inż. arch. Wojciech Niebrzydowski

 

 

OPIS AUTORSKI 

Ośrodek Badawczo – Edukacyjny Narwiańskiego Parku Narodowego zlokalizowany jest na terenie objętym ochroną w okolicy miejscowości Kurowo, gdzie aktualnie mieści się siedziba parku. Działka objęta opracowaniem jest częścią nasypu po wyłączonej z ruchu drodze łączącej kiedyś Białystok z Warszawą. Na jej terenie znajduje się porośnięty licznymi drzewami nasyp drogowy, wyłaniający się z rozległych terenów porośniętych trzcinami pomiędzy którymi licznymi korytami płynie Narew. Bezpośrednio przy Ośrodku znajduje się żelbetowy most będącym jedynym połączeniem komunikacyjnym.

Jest to odosobnione miejsce świetnie nadające się na ośrodek badawczo – edukacyjny pełniący także funkcje turystyczną.

Budynek składa się z 2 głównych brył : podłużnej oraz poprzecznej. Bryła jest rodzajem przekształcenia kształtu ważki zaobserwowanej w dolinie rzeki. Część podłużna wynikła z przekształcenia korpusu owada, natomiast poprzeczna (nadwieszona) jest wynikiem przeobrażenia skrzydeł. Ośrodek osadzony został na nasypie otoczonym wodą dzięki czemu nawiązuje do owada siedzącego na łodydze ponad wodą.

Poprzez zastosowanie dwóch krzyżujących się brył tworzących wielokierunkowy rzut, budynek lepiej mógł wpisać się w działkę oraz drzewa ją porastające. Dzięki licznym załamaniom poprzecznym oraz pionowym, dodatkowym skosom oraz uskokom całe założenie nabrało dynamizmu. Wycięcia oraz nawisy wspomagane przez duże przeszklenia ujmują ciężaru całej bryle. Dodatkowym aspektem jest tutaj odbicie krajobrazu w przeszkleniach. Nadwieszona bryła poprzez dzięki zwiększonej wysokości zadaje się wpijać i rozczłonkowywać główny korpus, który poprzez zastosowane przesunięcia kondygnacji względem siebie zdaje się rozpadać na elementy. Najniższe skrzydło dodatkowo zostaje częściowo obsypane ziemią dzięki czemu roślinność znajdująca się na skarpie może swobodnie rozrastać się po obiekcie. Zabiegi mają na celu jak najlepsze połączenie z środowiskiem naturalnym oraz minimalną ingerencję.

Główne wejście znajduje się od strony zachodniej skierowanej bezpośrednio w kierunku mostu. Dzięki zastosowanemu przeszkleniu oraz wycofaniu względem lica ściany, wejście znalazło się pod dodatkowym stropodachem tworząc przestrzeń zachęcającą do odwiedzin. Ważnym elementem jest tutaj także całkowite przeszklenie ściany sali wykładowej, wychodzące bezpośrednio w kierunku meandru rzecznego tworzącego niewielką zatokę. Obiekt można dodatkowo obejść poprzez zastosowaną kładkę drewnianą biegnącą częściowo pod nawisem.

Ośrodek Badawczo – Edukacyjny został zaprojektowany jako żelbetowy. Materiał wybrany został przede wszystkim jako nawiązanie do istniejącego mostu oraz ze względu na jego możliwości techniczne i technologiczne.

Budynek za względu na niekorzystne warunki glebowe został posadowiony za płycie żelbetowej wspartej za pomocą palowania. Płyta fundamentowa oraz stropy zostały zaprojektowane   w systemie Cobiax, dzięki któremu znacząco zmniejszyła się masa obiektu oraz zwiększyły się możliwości kształtowania przestrzeni. Ściany zewnętrzne zaprojektowane zostały jako trójwarstwowe o konstrukcji nośnej oraz warstwie elewacyjnej wykonanej z żelbetu. Zastosowano tutaj szalunek tracony a dzięki zastosowaniu surowych desek od strony zewnętrznej uwidacznia się rzeźbiarska faktura. Przegrody działowe zaprojektowane zostały jako prefabrykowane żelbetowe ściany zespolone. Stropy oraz ściany wewnętrzne także zostają wykonane w taki sposób aby widoczna była faktura drewnianych szalunków. Dzięki zaprojektowaniu otworów okiennych schowanych w warstwie ocieplenia podkreśla się surowość oraz charakter obiektu, cała bryła jest odbierana jako brutalna i ekspresyjna. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

O autorze :

mgr inż. arch. Karol Grodzki urodzony 18.11.1987r. W 2007 roku ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych imienia Artura Grottgera w Supraślu na kierunku Snycerstwo z wynikiem bardzo dobrym, zyskując tytuł technika plastyka snycerza. W 2007 roku rozpoczął studia na kierunku Architektura i Urbanistyka na Politechnice Białostockiej. W 2011 roku uzyskał tytuł inżyniera pod kierunkiem dr Wojciecha Niebrzydowskiego, za pracę „Budynek plombowy o funkcji komercyjnej”. W 2012 roku uzyskał tytuł magistra pod kierunkiem dr Wojciecha Niebrzydowskiego, za pracę pod tytułem „Ośrodek Badawczo-Edukacyjny Narwiańskiego Parku Narodowego”. Od 2011 roku pracuje w biurze architektonicznym Sawa-Tech Projektowanie i Wykonawstwo jako architekt.