[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
NOMINACJA DO DOROCZNEJ NAGRODY SARP IM. ZBYSZKA ZAWISTOWSKIEGO – DYPLOM ROKU dodano: 2013-03-14 10:50:19

"Miejsce : 52° 10' N, 18° 51' E"

Autorka: mgr inż. arch. Ewelina Wawrzusiszyn

Promotor: mgr inż. arch. Jan Kabac

 

 

OPIS AUTORSKI:

Tematem pracy pt.: Miejsce : 52° 10' N, 18° 51' E  jest adaptacja ruin neogotyckiego kościoła św. Antoniego w Jałówce na publiczną, otwartą przestrzeń spotkań. Rozwiązanie ma służyć aktywizacji opuszczonego i zniszczonego obiektu oraz uatrakcyjnieniu samej wsi.

Charakterystyka  miejsca lokalizacji – genius loci

Jałówka została założona przez królową Bonę jako miasto dla podróżników jadących    z dawnej Korony do Księstwa Litewskiego. Nazwa pochodzi od jałowego koryta płynącej tam rzeki Jałówki. Jako centrum gospodarcze ziem na północnym wschodzie, odegrała znaczącą rolę w działaniach narodowo-wyzwoleńczych. Wieś posiada aż trzy obiekty kultu religijnego. Jednym z nich jest kościół św. Antoniego budowany w latach 1911-15, w stylu neogotyckim nadwiślańskim. W konsekwencji działań wojennych stracił wieżę, dach i sklepienie. Zniszczenia pogłębiły się wraz z nieodpowiedzialnym użytkowaniem. Zaniechano odbudowy kościoła. A miejscowość zaczęła znikać wraz z dawnymi szlakami. 

Dzisiejsza Jałówka to zatopiona w puszczy, ostatnia osada przed granicą z Białorusią.  Jedyną aktywnością tej wsi są odwiedzające latem dziadków  dzieci, rodziny przyjeżdżające do swoich krewnych w DPS`ie  i zaciekawieni podróżni. Między innymi na kanwie tej aktywności postanowiono zbudować  ideę rewitalizacji miejsca.

Założenia projektowe

Działania projektowe w obrębie ruin zaplanowano jako akt ochrony zabytku. Zrezygnowano z trwałej zmiany istniejącej substancji , na rzecz zabezpieczenia ruin przed dalszym niszczeniem.

Układ przestrzenno- funkcjonalny

Kubatura jest obiektem wolnostojącym, dwudzielnym funkcjonalnie, użytkowanym całorocznie.  Część naziemna to otwarta forma zadaszenia, z dźwigami i schodami do części podziemnej.

Podziemie skupia funkcje techniczne wspomagające przeznaczenie obiektu na teatr . Kubatura została podzielona na dostępną publicznie( sanitariaty) i zamkniętą, przewidzianą na szatnie, toalety i pomieszczenia tech.- gosp. Obiekt został dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Rozwiązania konstrukcyjno- materiałowe

Projektowane zadaszenie jest strukturą siodłową asymetryczną  o wymiarach 43x 60m i wysokości 45 m. Podstawę konstrukcji tworzą: sztywne elementy brzegowe czyli dwie pary trójkątnych łuków stojących, oraz rozciągnięta pomiędzy nimi siatka podłużnych „wiszących” i poprzecznych „stojących” paraboli. Maszty o przekroju: 1.5 m przy podstawie, zwężają się ku wierzchołkom. Konstrukcję wzmocniono poprzez dodanie w równomiernych odstępach ściągów przytwierdzonych od wierzchołków zadaszenia aż do podłoża . Hyparowe zadaszenie nad ruinami to siatka stalowych lin rozpiętych pomiędzy rurowymi masztami. Całość została  przekryta półprzezroczystą tkaniną fasadową- PTFE  pokrytą TiO2. Ażurowy wzór formy powstał jako modyfikacja trójkątnej siatki nawiązującej do dawnego rzutu krzyżowego sklepienia kościoła św. Antoniego. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

O autorce: 

mgr inż. arch. Ewelina Wawrzusiszyn - w 2012 roku ukończyła Wydział Architektury na kierunku Architektura i Urbanistyka Politechniki Białostockiej. Dyplom został opracowany pod okiem Pana Jana Kabaca- białostockiego architekta i wykładowcy. Otrzymała wyróżnienie za SARP w konkursie na najlepszy dyplom inżynierski za pracę pt.: „Przystań żeglarska nad zalewem Dojlidy w Białymstoku”. Uczestniczka wymiany studenckiej na uczelni Via University (Dania) i stażu studenckiego w Brukseli. Zawodowe zainteresowania: architektura, wystawiennictwo, aranżacja wnętrz, grafika.