[ Stowarzyszenie Architektów Polskich - Oddział Białystok ]
LIST OTWARTY PREZESA SARP ODDZIAŁ W BIAŁYMSTOKU
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
')"/>
DOROCZNA NAGRODA SARP IM. MACIEJA NOWICKIEGO NA NAJLEPSZY DYPLOM INŻYNIERSKI 2013 dodano: 2013-10-10 13:58:26

DOROCZNA NAGRODA SARP IM. MACIEJA NOWICKIEGO NA NAJLEPSZY DYPLOM INŻYNIERSKI 2013

NAGRODA GŁÓWNA:

Tytuł: „Park linowy wraz z zapleczem”, 
Autor: inż. arch. Adam Tekień
Promotor: dr hab. inż. arch. Zdzisław Pelczarski


 

 

 

Projekt parku linowego jest zlokalizowany pomiędzy ul. 11 Listopada oraz ul. Wołodyjowskiego, znajduje się w pasie usług Miejskiego Ośrodka Sportów i Rekreacji. Znajdują się tu sąsiadujące z działką korty tenisowe oraz hala sportowa Akademii Medycznej, a także lodowisko miejskie oraz stadion lekkoatletyczny. Największym atutem lokalizacji jest bez wątpienia Park Zwierzyniecki leżący po stronie południowo-wschodniej działki, tuż za ul. 11 Listopada. 

Głównym założeniem projektowym jest stworzenie miejsca sportowo-rekreacyjnego o wysokim standardzie użytkowym, ale także nawiązującego do otoczenia, wykorzystującego zalety danej lokalizacji oraz stanowiącego obiekt o wysokiej jakości architektury. 

Zaprojektowany park linowy składa się z dwóch części. Pierwszą jest budynek zaplecza użytkowego, którą stanowi prosta bryła z wyraźnym wycięciem w środkowej części co tworzy swego rodzaju atrium. Otwiera ono widok z bufetu w kierunku parku linowego, dodatkowo sprytnie zakrywając dostarczanie zaopatrzenie do obiektu. Niski budynek jednokondygnacyjny nie przysłania zbytnio atrakcyjnej perspektywy na naturalne otoczenie. Atrium przykrywa konstrukcja dachu dwuspadowego wykonana ze słupów żelbetowych oraz belek głównych z drewna klejonego i łat ze szkła klejonego warstwowo. Zadaszenie budynku zaplecza stanowi zielony dach łączący się z nasypami przy ścianach zewnętrznych tworząc wrażenie naturalnego wzniesienia wkomponowując budynek w otoczenie. 

Konstrukcja zaplecza użytkowego składa się ze słupów w konstrukcji mieszanej, stalowe słupy ze stali zimno-giętej wypełnia się zbrojeniem a następnie zalewa betonem. Takie rozwiązanie pozwoliło na uzyskanie większych rozpiętości dzięki czemu przestrzeń holu wejściowego jest czysta i nie zaburzona elementami konstrukcyjnymi. Ściany oporowe wykonane z żelbetu wypełniają przestrzeń pomiędzy słupami dźwigającymi ciężar stropu.

Drugą częścią założenia jest sama przestrzeń parku linowego. Lwia część parków linowych, o ile nie wszystkie, to kładki rozwieszone na drzewach połączone siecią przeszkód lub samodzielna konstrukcja na drewnianych pionowych palach nie powalająca swoją formą i estetyką. W projekcie postanowiono odejść od tego schematu, by uzyskać architekturę ciekawą zarówno pod względem estetycznym jak i użytkowym. Zastosowano model konstrukcyjny Tensegrity polegający na wzajemnej stabilizacji komponentów ściskanych i rozciąganych. Strukturę przestrzenną budują dwie grupy elementów: sztywne (najczęściej pręty, ale mogą to być też słupy oraz inne elementy trójwymiarowe) łączone ze sobą za pomocą elementów wiotkich (naprężone liny, pręty o małym przekroju). Pozwala to na odchylenia słupów w trakcie użytkowania tras, nadając dynamizmu całej formie. Poprzez połączenie trzech pali wykonanych z drewna klejonego za pomocą stalowych lin naprężonych w odpowiedni sposób uzyskano ciekawą formę przestrzenną wynikającą z jej konstrukcji. Całość parku składa się z 8 takich ustrojów. Każdy ustrój tworzy odrębną, stabilną część. Na palach zamontowane są drewniane kładki które połączone za pomocą lin oraz przeróżnych przeszkód, tworzą trasy. Technologia ta została już wcześniej użyta w takich obiektach jak Spodek w Katowicach czy nagrodzony most Kurilpa w Brisbane w Australii.